Σχετικά με την απόρριψη χορήγησης άδειας στον Γιάννη Δημητράκη

Στις 15/4 ο αναρχικός σύντροφος Γιάννης Δημητράκης πέρασε από το συμβούλιο της φυλακής Δομοκού προκειμένου να του δοθεί η τρίτη κατά σειρά άδεια που δικαιούτο. Κατά τη διάρκεια του συμβουλίου η χορήγηση άδειας εν τέλει απορρίφθηκε με τη δήθεν αιτιολογία ότι στην προηγούμενη άδεια ο σύντροφος “άργησε” να επιστρέψει στη φυλακή. Στην πραγματικότητα, όμως, μία ημέρα πριν την επιστροφή του στη φυλακή βρέθηκε θετικός στον κορονοϊό. Ο ίδιος, επικοινωνώντας διαρκώς με την υπηρεσία της φυλακής έλαβε την οδηγία να παραμείνει σε καραντίνα στην οικία της οικογένειάς του και μάλιστα φρουρούμενος επί 24ώρου βάσεως. Την 5η ήμερα από το ράπιντ τέστ σε επίσημο φορέα η υπηρεσία θα επικοινωνούσε με τον σύντροφο και θα τον ειδοποιούσε για περαιτέρω οδηγίες κάτι που δε συνέβη ποτέ(!), κι έτσι με δική του πρωτοβουλία επικοινώνησε με τη φυλακή και χωρίς οι υπεύθυνοι να ξέρουν τι να του πουν τελικά πάλι με δική του πρωτοβουλία προχώρησε στη διενέργεια ράπιντ και σελφ τεστ. Κι ενώ το ένα τέστ έβγαινε θετικό και το άλλο αρνητικό, ο σύντροφος έχοντας επίγνωση ότι μπορεί να νοσεί ακόμη, με πλήρη ευθύνη επικοινωνούσε ξανά και ξανά με την υπηρεσία της φυλακής η οποία δίνοντας του αρχικά ασαφείς απαντήσεις, τελικά τον ενημέρωσε ότι έπρεπε να επιστρέψει στη φυλακή Δομοκού, όπως και έπραξε επιστρέφοντας το ίδιο βράδυ στη φυλακή με το ΚΤΕΛ, παρόλο που την ίδια στιγμή στη συγκεκριμένη φυλακή θέριζε η covid-19 και οι κρατούμενοι στοιβάζονταν ο ένας πάνω στον άλλο χωρίς περίθαλψη. Αυτό το γεγονός, δηλαδή η ολιγωρία της φυλακής να είναι σαφής στη διαχείριση τέτοιων περιπτώσεων, στάθηκε η αφορμή όχι μόνο για να κοπεί η ολιγοήμερη άδεια και η μικρή αυτή ανάσα ελευθερίας, αλλά και να κινδυνεύει να αποτελέσει τροχοπέδη στη μελλοντική αποφυλάκιση του συντρόφου με πρόσχημα την “κακή χρήση άδειας”.

Για ακόμα μια φορά η σκόπιμη εκδικητικότητα των κατασταλτικών μηχανισμών βάζει στο στόχαστρο τον Γιάννη Δημητράκη, έναν σύντροφο που όλα αυτά τα χρόνια στέκεται με σθένος ενάντια στην κρατική βιαιότητα εντός και εκτός των τειχών, έναν σύντροφο που δε δίστασε ποτέ να σταθεί στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων, έναν σύντροφο που πρόσφατα δέχθηκε άγρια επίθεση στη φυλακή Δομοκού που παρ΄ ολίγον να του κοστίσει την ίδια του τη ζωή και με την εν λόγω υπηρεσία να κάνει τα στραβά μάτια.

Είναι μια ακόμη πράξη του πολέμου που έχει κηρύξει το κράτος και οι μηχανισμοί του στους πολιτικούς κρατούμενους-ες που διαρκώς και με την πρώτη ευκαιρία έρχονται αντιμέτωποι με ένα ειδικό καθεστώς εξαίρεσης. Στον πόλεμο αυτό στεκόμαστε δίπλα στον σύντροφο μας υψώνοντας τη φωνή μας και τη αλληλεγγύη μας!

ΚΑΝΕΙΣ/ΜΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ/ΙΣΣΑ ΜΟΝΟΣ/Η ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ