Κείμενο έγκληστων συντρόφων για τον Γιάννη Μιχαηλίδη.

Ο τιμωρητικός μηχανισμός καιι η ψευδαίσθηση του σωφρονιστικού του χαρακτήρα καταρρέουν μπροστά στη σθεναρή αντίσταση των κρατούμενων όπου συνειδητά επιλέγουν να ταχθούν ενάντια στη συμμόρφωση, την πειθάρχηση και στο συμβιβασμό που προσπαθεί να επιβάλλει η κυριαρχία.

Ο σύντροφος Γιάννης Μιχαηλίδης χωρίς να απαρνηθεί τη πολιτική του ταυτότητα, χωρίς να υπογράψει δηλώσεις μετανοίας δίνει έναν μεγάλο και δύσκολο αγώνα για την ελευθερία του απέναντι στο ειδικό καθεστώς εξαίρεσης που διαμόρφωσε η δικαστική διαδικασία, η αστική δικαιοσύνη. Η φυλακή είναι μηχανισμός καταναγκασμού, ο απόλυτος μηχανισμός ελέγχου και καταγραφής, ένα σύστημα παρακολούθησης και εξόντωσης, εξαναγκασμένου μετασχηματισμού χαρακτήρα μα ο Γιάννης έχει αντέξει. Δεν ξέχασε, δεν λύγισε και μάχεται τώρα, όχι μόνο για την προσωπική του ελευθερία, αλλά για όλους τους έγκλειστους και μη, αγωνιστές-ριες που καταδιώκονται για ιδεολογικοπολιτικούς λόγους. Ένα από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα είναι και οι απορριπτικές αποφάσεις στις αιτήσεις για τακτική άδεια από τη συντρόφισσα Πόλα Ρούπα επ’ αφορμή της έκδοσης του βιβλίου της, κάνοντας έτσι ξεκάθαρο σε όλους μας πως όποιος-α υπερασπίζεται την ανατρεπτική και επαναστατική δράση θα βασανίζεται σε ένα ιδιότυπο καθεστώς κατασταλτικής βίας. Η κρατική εκδικητικότητα δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Για όλα αυτά θα σταθούμε αλληλέγγυοι με όποιο τρόπο μπορούμε σε όσους-ες βρίσκονται όμηροι στα χέρια του κράτους.

Άμεση απελευθέρωση του αναρχικού απεργού πείνας από 23/5 Γιάννη Μιχαηλίδη.

Τα κολαστήριο γκρεμίζονται, οι συνειδήσεις όχι.

Μέχρι το γκρέμισμα της τελευταίας φυλακης.

Φώτης Δασκαλάς

Βαγγέλης Σταθόπουλος

Χάρης Μαντζουρίδης

Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης

https://www.athens.indymedia.org/post/1619357/