Firefund για την οικονομική/υλική στήριξη του Ταμείου Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστ(ρι)ών

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, µε τις συνεχόµενες διώξεις και φυλακίσεις, κρίνουµε ότι η ύπαρξη του ταµείου παραµένει επίκαιρη και αναγκαία. Ένα ακόµα λιθαράκι µέσα σε ένα µωσαϊκό που χτίζουν οι πολύµορφοι αγώνες ενάντια στις φυλακές και που προτρέπουν να δράσουµε απέναντι σε έναν από τους σηµαντικότερους πυλώνες του συστήµατος καταπίεσης και εκµετάλλευσης. Απέναντι στο έγκληµα του εγκλεισµού που αναπαράγει ταξικές ανισότητες φόβο και υποταγή.

Σύνδεσμος για την καμπάνια οικονομικής/υλικής υποστήριξης του Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών : https://www.firefund.net/tameio22

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ/ΣΤΡΙΕΣ ΥΛΙΚΑ-ΗΘΙΚΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Βασική στόχευση της δομής αποτελεί η εξασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης για τους/τις φυλακισμένους/ες συντρόφους/ισσες μέσα από μια κινηματική διαδικασία, η οποία θα πήγαινε την υλική διάσταση της αλληλεγγύης ένα βήμα παραπέρα από τις στενές οικογενειακές, φιλικές, συντροφικές σχέσεις, όπως επίσης και η συνδρομή στην άμεση κάλυψη έκτακτων καταστάσεων (δικαστικά έξοδα και εγγυήσεις διωκόμενων). Από εκεί και πέρα, ανάμεσα στις προτεραιότητες των ανθρώπων που απαρτίζουν τη δομή, παραμένουν οι έμπρακτες κινήσεις αλληλεγγύης, το χτίσιμο γεφυρών επικοινωνίας των μέσα με τους έξω και η ανάπτυξη κοινωνικών αγώνων εντός και εκτός των τειχών.

Από το 2010 μέχρι σήμερα, το ταμείο προσπαθεί να αποκτήσει μια σταθερή και συνεπή πολιτική, ηθική, υλική στήριξη για τη συγκέντρωση πόρων, οι οποίοι προέρχονται, κατά βάση, από την ατομική συνειδητή συμμετοχή της καθεμιάς και του καθενός μας, καθώς και από ομάδες και συλλογικότητες, συμβάλλοντας στη συνέχιση της έμπρακτης αλληλεγγύης. Η διαρκής κρατική καταστολή, ωστόσο, έχει ως αποτέλεσμα τον μεγάλο αριθμό των πολιτικών κρατουμένων και των δικαστικών εξόδων, και κατ’ επέκταση τις ιδιαίτερα αυξημένες υλικές ανάγκες. Τη δεδομένη χρονική περίοδο το ταμείο στηρίζει σε σταθερή μηνιαία βάση 21 κρατούμενους (Κουφοντίνα Δημήτρη, Μιχαηλίδη Γιάννη, Ξηρό Σάββα, Πετρακάκο Γιώργο, Σακκά Κώστα, Σταθόπουλο Βαγγέλη, Χριστοδούλου Σπύρο, Μαντζουρίδη Χάρη, Φώτη Δασκαλά, Ιάσονα Ροδόπουλο και τους 11 Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές (Harika Kızılkaya, Hazal Seçer, Sinan Oktay Özen, Sinan Çam, Ali Ercan Gökoğlu, Burak Ağarmış, Halil Demir, Hasan Kaya, Anıl Sayar, İsmail Zat, Şadi Naci Özpolat). Επίσης, σε πολλές περιπτώσεις προσπαθούμε στο μέτρο του δυνατού να καλύψουμε δικαστικά έξοδα και εγγυήσεις συντρόφων/ισσών που διώκονται λόγω της πολιτικής τους ταυτότητας, της δράσης τους ή ακόμα και λόγω της συγγενικής/συντροφικής σχέσης που έχουν με φυλακισμένους αγωνιστές/στριες. Επίσης, ακόμα ένας σκοπός του Ταμείου είναι να καλύπτει δικαστικά έξοδα φυλακισμένων ή διωκόμενων που προκύπτουν λόγω της καταστολής ευρύτερων κοινωνικών/ταξικών αγώνων (είτε πρόκειται για υποθέσεις μεταναστών, συλλήψεις σε πορείες/παρεμβάσεις/ συγκρούσεις κλπ).

Τα τελευταία χρόνια με την συνθήκη της πανδημίας βιώσαμε πρωτοφανείς καταστάσεις τόσο σε μια γενικότερη κοινωνική και κινηματική διάσταση αλλά και όσο αναφορά τις συνθήκες εγκλεισμού και την διαδικασία συγκέντρωσης πόρων για την στήριξη των κρατουμένων. Το κράτος σαφώς αξιοποίησε την εξάπλωση του ιού ως ένα ακόμα μέσο για να επιβάλει νέες κατασταλτικές πολιτικές. Καταφέραμε ωστόσο όλο αυτό το διάστημα να εξασφαλίσουμε τους απαραίτητους πόρους για να συνδράμουμε στην αξιοπρεπή διαβίωση των φυλακισμένων συντρόφων/ισσων αλλά και στην κάλυψη διάφορων δικαστικών εξόδων που προέκυπταν. Σε αυτή την προσπάθεια συνέβαλλαν και οι προηγούμενες πετυχημένες καμπάνιες μας στο firefund που στήριξε ο κόσμος. Οι ανάγκες της δομής ωστόσο είναι διαχρονικές, όσο δηλαδή συνεχίζουν να υπάρχουν φυλακισμένα και διωκόμενα συντρόφια.

Βιώνοντας πλέον τον απόηχο της κρατικής διαχείρισης της πανδημίας και όλους τους νέους σχεδιασμούς που το κράτος ήδη έχει αρχίσει να εφαρμόζει -με καταλυτικά αποτελέσματα- όπως η αναδιάρθρωση της παιδείας (κατάργηση του ασύλου, κατασταλτικές επιχειρήσεις εντός των κάμπους), οι εκκενώσεις καταλήψεων, οι κατασταλτικές παρεμβάσεις της αστυνομίας σε δημόσιους χώρους όπου μέχρι πρότινος χρησιμοποιούταν για εκδηλώσεις οικονομικής στήριξης, βρισκόμαστε αντιμέτωποι/ες/α με νέες δυσκολίες όσο αφορά την ηθική, υλική και πολιτική στήριξη των φυλακισμένων & διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών. Έτσι αποφασίσαμε να απευθύνουμε για ακόμα μια φορά σε συντρόφια τόσο του εξωτερικού όσο και του εσωτερικού για να συνδράμουν οικονομικά και να ενισχύσουν τον σκοπό της δομής μέσω της πλατφόρμας του firefund.

*Φωτογραφίες απο πορείες αλληλεγγύης σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα με τον αναρχικό κρατούμενο Γιάννη Μιχαηλίδη ο οποίος βρισκόταν σε απεργία πείνας απο τις 23/5/22 και η οποία αναστάλθηκε ύστερα απο 68 ημέρες χωρίς το κράτος και η δικαστική εξουσία να έχουν κάνει δεκτό το αίτημα του, που ήταν η απελευθέρωση του.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΟΜΗ

Στην κοινωνική πραγµατικότητα, όπως και στο φυσικό κόσµο, κάθε κίνηση γίνεται αντιληπτή όταν από τη σφαίρα της θεώρησης τοποθετείται στις συνθήκες που την περιβάλλουν. Προκειµένου λοιπόν να γίνει αντιληπτή η αναγκαιότητα ύπαρξης και κατ’ επέκταση στήριξης – ή όχι- του ταµείου αλληλεγγύης φυλακισµένων και διωκόµενων αγωνιστών, οφείλουµε να κοιτάζουµε την κοινωνικοπολιτική συγκυρία που επικρατεί την κάθε δεδοµένη στιγµή σε συνάρτηση πάντα µε το βαθµό ωρίμανσης που βρίσκεται ο επαναστατικός χώρος.

Το Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών/στριών δημιουργήθηκε το 2010, σε μια συγκυρία, όπου από τη μια πλευρά, η σκληρή καπιταλιστική αναδιάρθρωση εφορμούσε με όχημα την οικονομική κρίση, κι από την άλλη, ο ριζοσπαστικός χώρος, με πρόσφατη την εμπειρία της κοινωνικής έκρηξης του Δεκέμβρη του ΄08, βρισκόταν σε άνθιση δραστηριοποίησης. Υπό αυτές τις συνθήκες, η καταστολή έγινε ακόμα πιο σφοδρή, με αποτέλεσμα τον ολοένα και αυξανόμενο αριθμό πολιτικών κρατούμενων. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, συγκροτήθηκε το ταμείο αλληλεγγύης που ως αρχικό στόχο έθεσε τη συνεπή και σταθερή στήριξη όσων διώκονται ή φυλακίζονται για την ανατρεπτική τους δράση ή για τη συμμετοχή τους στους κοινωνικούς αγώνες. Βασική στόχευση της δομής αποτελεί η εξασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης για τους/τις φυλακισμένους/ες συντρόφους/ισσες μέσα από μια κινηματική διαδικασία, η οποία θα πήγαινε την υλική διάσταση της αλληλεγγύης ένα βήμα παραπέρα από τις στενές οικογενειακές, φιλικές, συντροφικές σχέσεις, όπως επίσης και η συνδρομή στην άμεση κάλυψη έκτακτων καταστάσεων (δικαστικά έξοδα και εγγυήσεις διωκόμενων). Από εκεί και πέρα, ανάμεσα στις προτεραιότητες των ανθρώπων που απαρτίζουν τη δομή, παραμένουν οι έμπρακτες κινήσεις αλληλεγγύης, το χτίσιμο γεφυρών επικοινωνίας των μέσα με τους έξω και η ανάπτυξη κοινωνικών αγώνων εντός και εκτός των τειχών.

Όλα αυτά τα χρόνια της ύπαρξης του ταµείου, πέρα από την οικονοµική στήριξη, παρεµβαίνουµε πολιτικά µε εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, εκδόσεις και µεταφράσεις βιβλίων ή κειµένων των κρατουµένων. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια που οι φυλακισµένοι αγωνιστές, µε κινητοποιήσεις και απεργίες πείνας, παλεύουν ενάντια στις εκδικητικές ποινές, στις αποµονώσεις, στις µεταγωγές και στους βασανισµούς, προσπαθούμε να παρεµβαίνουµε µε λόγο και πράξεις ενάντια στη φρίκη του εγκλεισµού.

*Πανό που κρεμάστηκε από την δομή στα πανεπιστήμια στην Θεσσαλονίκη.

Το ταµείο αλληλεγγύης φυλακισµένων και διωκόµενων αγωνιστών είναι µια πανελλαδική δοµή που συνίσταται από επιµέρους συνελεύσεις πόλεων. Η συνέλευση κάθε πόλης λειτουργεί αυτόνοµα αποφασίζοντας και σχεδιάζοντας δράσεις, εκδηλώσεις, συζητήσεις που αφορούν τόσο τους πολιτικούς κρατούµενους, όσο και το ζήτηµα του εγκλεισµού στα σύγχρονα κολαστήρια. Ανά κάποιους µήνες µέλη των τοπικών αυτών οµάδων συναντώνται στην πανελλαδική συνέλευση του ταµείου, η οποία πραγµατοποιείται κυκλικά σε µια από τις πόλεις που την απαρτίζουν. Στην ανοιχτή αυτή συνέλευση συζητιούνται θέµατα οργάνωσης και προοπτικών της δοµής και λαµβάνονται αποφάσεις για εκδηλώσεις, εκδόσεις βιβλίων-εντύπων και δράσεις που µπορούν να στηρίξουν και να αναδείξουν τους σκοπούς της. Οι αποφάσεις λαµβάνονται οριζόντια και ισότιµα, πέρα από λογικές ανταγωνισµού και ιεραρχίας, σε πλαίσιο συνδιαµόρφωσης µετά από πολιτική ζύµωση των µελών και µακριά από πρακτικές ψηφοφορίας και ανάθεσης.

Στην προσπάθεια για την κάλυψη των οικονοµικών αναγκών της δοµής, πέρα από τις εκδόσεις πραγµατοποιούµε επίσης διάφορες εκδηλώσεις οικονοµικής ενίσχυσης. Ωστόσο, η δοµή αυτή δεν θα ήταν δυνατό να σταθεί χωρίς τη στήριξη µεµονωµένων συντρόφων και συλλογικοτήτων που αντιλαµβάνονται την ύπαρξη και συνέχισή της ως κάτι αναγκαίο και απαραίτητο. Η πλαισίωση της προσπάθειας του ταµείου, ιδιαίτερα από συλλογικότητες, µε τη συµµετοχή στις κατά τόπους συνελεύσεις ή και µέσω έστω της τακτικής και συνεπούς οικονοµικής συνεισφοράς κρίνεται ζωτικής σηµασίας.

Επιπλέον, πολύ σηµαντική παραµένει η στήριξη που έρχεται από συντρόφους από το εξωτερικό. Η στήριξη αυτή αφενός αναπτύσσει το αίσθηµα της αλληλεγγύης και αλληλεπίδρασης µε συλλογικότητες και οργανώσεις διεθνώς και αφετέρου βοηθά ουσιαστικά και έµπρακτα τη δοµή στην προσπάθειά της να καλύπτει καθηµερινές ανάγκες των κρατουµένων. Βασική, λοιπόν, επιδίωξη των µελών της είναι η διατήρηση και η ενδυνάµωση των διεθνών σχέσεων σε µια προσπάθεια δικτύωσης αλλά και συλλογικοποίησης των αντιστάσεων, τόσο εκτός όσο και εντός των τειχών. Αυτή η προσπάθεια συµπεριλαµβάνει επικοινωνία και οργάνωση εκδηλώσεων στο εξωτερικό, καθώς αντίστοιχα και φιλοξενία εκδηλώσεων και συντρόφων εδώ.

Η δοµή του ταµείου στηρίζει αγωνιζόµενους ανθρώπους που διώκονται και φυλακίζονται για τη συµµετοχή τους στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, για την ανατρεπτική τους δράση στα πλαίσια του πολύµορφου επαναστατικού αγώνα. Ακόµα στηρίζει συντρόφους και συντρόφισσες που βρέθηκαν στη φυλακή κατηγορούµενοι για αδικήµατα που φαινοµενικά δεσχετίζονται άµεσα µε τους κοινωνικούς αγώνες αλλά η πολιτική τους ταυτότητα και δράση τους εντάσσει ξεκάθαρα στο ριζοσπαστικό χώρο. Επίσης όταν η ωµή κρατική καταστολή ποινικοποιεί τις φιλικές/συγγενικές/συντροφικές σχέσεις, την ίδια την ανθρώπινη αλληλεγγύη, εµείς επιλέγουµε να στηρίξουµε τους ανθρώπους αυτούς που στάθηκαν µε αξιοπρέπεια και στοχοποιήθηκαν για αυτές τους τις σχέσεις.Απαραίτητη και αδιαπραγµάτευτη προϋπόθεση όµως για την ανάπτυξη διαλεκτικής σχέσης στήριξης αποτελεί η µη συνεργασία µε τις αρχές κατά τη διάρκεια της σύλληψης και της φυλάκισης καθώς επίσης και η αναγνώριση µιας κοινότητας αγώνα µακριά από λογικές εχθροπραξιών και πολεµικής εντός και απέναντί της.

Παράλληλα δε θα µπορούσαµε να µην είµαστε αλληλέγγυοι σε συγκεκριµένες περιπτώσεις κοινωνικών κρατουµένων, που εντός της φυλακής σχετίστηκαν µε τον επαναστατικό χώρο και συνεχίζουν να αγωνίζονται και να παλεύουν µε αξιοπρέπεια για καλύτερες συνθήκες εντός των κολαστηρίων, µε όλους αυτούς που προβάλλουν τη σπουδαιότητα διασύνδεσης των αγώνων εντός και εκτός των τειχών.

Θεωρούµε επίσης πολύ σηµαντική την πολιτική και έµπρακτη στήριξη προς τους/τις µετανάστες/ριες που µε στόχο την υποβάθµιση της ίδιας τους της ύπαρξης, συστηµατικά παρανοµοποιούνται από τα κράτη και φυλακίζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Σε αυτήν την κατεύθυνση προσπαθούµε να συνδράµουµε υλικά στις διάφορες πρωτοβουλίες που συγκροτούνται και επιδιώκουµε τη σύνδεση µε αντίστοιχες δοµές. Γιατί πάνω απ’ όλα είµαστε ενάντια σε οποιαδήποτε µορφή εγκλεισµού και γι’ αυτό θα συνεχίζουµε να παλεύουµε στο πλευρό όλων των παραπάνω.

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, µε τις συνεχόµενες διώξεις και φυλακίσεις, κρίνουµε ότι η ύπαρξη του ταµείου παραµένει επίκαιρη και αναγκαία. Ένα ακόµα λιθαράκι µέσα σε ένα µωσαϊκό που χτίζουν οι πολύµορφοι αγώνες ενάντια στις φυλακές και που προτρέπουν να δράσουµε απέναντι σε έναν από τους σηµαντικότερους πυλώνες του συστήµατος καταπίεσης και εκµετάλλευσης. Απέναντι στο έγκληµα του εγκλεισµού που αναπαράγει ταξικές ανισότητες φόβο και υποταγή.

Γιατί στους καιρούς της οικονοµικής λεηλασίας, της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και του ρεφορµιστικού εφησυχασµού…

…οι αιχµάλωτοι/ες του κοινωνικού πολέµου ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ/ΕΣ ΤΟΥΣ

*Η κεντρικη φωτογραφία είναι από την παρέμβαση στις φυλακές της Λάρισας 31 Δεκέμβρη 2021.